Enerji Performans Yönetmeliği

BİNALARDA ENERJİ PERFORMANSI YÖNETMELİĞİ


Dayandığı Kanun Numarası ve Tarihi: 5627 ‐ 18.4.2007 / KHK/180 ‐ 13.12.1983
Resmi Gazete ile Neşir ve İlânı: 5 Aralık 2008 ‐ Sayı: 27075
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar
Amaç
MADDE 1 - (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.1) (1)
Kapsam
a) Mevcut ve yeni yapılacak konut, ticari ve hizmet amaçlı kullanılan binalarda uygulanmak
üzere; mimari tasarım, mekanik tesisat, aydınlatma, elektrik tesisatı ve elektrik tüketen
binaların sabit ekipmanları konularındaki asgari performans kriterlerine, enerji performans
hesaplama usullerine, enerji kimlik belgesinin hazırlanmasına, binaların kontrolleri ve enerji
kimlik belgesini hazırlayacak ve denetleyecek onaylanmış bağımsız yetkili kuruluşların
yetkilendirilmesine ve yetkilerinin düzenlenmesine, ülke enerji politikasının oluşturulmasına
yönelik gerekli araştırmalar, incelemeler yapılmasına ve bunun sonucunda elde edilen
deneyimler ile ilgili bilgilerin toplanmasına,
b) 1000 m2'nin üzerinde kullanım alanına sahip binalarda; elektrik, ısı ve sıhhi sıcak su
ihtiyacının kojenerasyon sistemi ve yenilenebilir enerji kaynaklarından üretim imkanlarının
araştırılarak, ekonomik yapılabilirliği olan uygulamalara,
c) Bina sahipleri ve son kullanıcıların bilinçlendirilmesi, sektörde faaliyette bulunan kurum ve
kuruluşların çalışanlarının eğitimleri ve eğitimlerin güncelleştirilmesi vasıtasıyla enerjinin
daha verimli kullanımına,
ç) Korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen binalarda, enerji verimliliğinin
arttırılmasına yönelik önlemler ve uygulamalar ile ilgili, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma
Kurulunun görüşünün alınarak bu görüş doğrultusunda yapının özelliğini ve dış görüntüsünü
etkilemeyecek biçimde enerji verimliliğini arttırıcı uygulamaların yapılmasına,
ilişkin usul ve esasları kapsar.
MADDE 2 - (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.2) (1) Bu Yönetmelik mevcut ve yeni
a) Mimari tasarım, mekanik tesisat, aydınlatma, elektrik tesisatı gibi binanın enerji
kullanımını ilgilendiren konularda bina projelerinin ve enerji kimlik belgesinin hazırlanmasına
ve uygulanmasına ilişkin hesaplama metotlarına, standartlara, yöntemlere ve asgari
performans kriterlerine,
b) Enerji kimlik belgesi düzenlenmesi, bina kontrolleri ve denetim faaliyetleri için
yetkilendirmelere,
c) Enerji ihtiyacının, kojenerasyon sistemi ve yenilenebilir enerji kaynaklarından
karşılanmasına,
ç) Ülke genelindeki bina envanterinin oluşturulmasına ve güncel tutulmasına, toplumdaki
enerji kültürü ve verimlilik bilincinin geliştirilmesine yönelik eğitim ve bilinçlendirme
faaliyetlerine,
d) Korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen binalarda, enerji verimliliğinin
artırılmasına yönelik önlemler ve uygulamalar ile ilgili, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma
Kurulunun görüşünün alınarak bu görüş doğrultusunda yapının özelliğini ve dış görüntüsünü
etkilemeyecek biçimde enerji verimliliğini arttırıcı uygulamaların yapılmasına
ilişkin iş ve işlemleri kapsar.
(2) Sanayi alanlarında üretim faaliyetleri yürütülen binalar, planlanan kullanım süresi iki
yıldan az olan binalar, toplam kullanım alanı 50 m2’nin altında olan binalar, seralar, atölyeler
ve münferit olarak inşa edilen ve ısıtılmasına ve soğutulmasına gerek duyulmayan depo,
cephanelik, ardiye, ahır, ağıl gibi binalar bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır.
Dayanak
MADDE 3 - (1) Bu Yönetmelik, 18/4/2007 tarihli ve 5627 sayılı Enerji Verimliliği Kanunu'nun
7İmar Kanunu'nun 44 MADDE 3 - (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.3) (1) Bu
Yönetmelik, 18/4/2007 tarihli ve 5627 sayılı Enerji Verimliliği Kanununun 7 nci maddesinin
birinci fıkrasının (ç) ve (d) bentleri ile 13/12/1983 tarihli ve 180 sayılı Bayındırlık ve İskân
Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 30/A numaralı
maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar ve kısaltmalar
MADDE 4 - (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Aydınlatma enerji tüketimi: Binanın aydınlatılması için harcanan toplam enerjiyi,
b) Aydınlatma yükü: Aydınlatma için kullanılan toplam kurulu gücü,
c) Bağımsız bölüm: Anagayrimenkulün ayrı ayrı ve başlı başına kullanılmaya elverişli olup,
2/7/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre bağımsız mülkiyete
konu olan bölümlerini,
ç) Bakanlık: Bayındırlık ve İskan Bakanlığını,
d) Bina: Kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü olan insanların içine girebilecekleri ve
insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan ve
hayvanların ve eşyaların korunmasına uygun yapıyı,
e) Bina sahibi: Bina üzerinde mülkiyet hakkına sahip olan gerçek veya tüzel kişiyi veya varsa
intifa hakkı sahibini, eğer her ikisi de yoksa binaya malik gibi tasarruf edeni,
f) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) Bina yöneticisi: Kat Mülkiyeti Kanununa göre
atanmış veya seçilmiş veya belirlenmiş olan ve bina yönetimini sağlayan kişiyi,
g) Bireysel ısıtma: Bağımsız bölüm içerisine yerleştirilen bir ısı üretim kaynağından elde
edilen ısıtma enerjisi ile bağımsız bölümün ısıtılmasını,
ğ) Bölgesel ısıtma sistemi: Bir merkezden elde edilen ısıtma enerjisinin, mahalle ve daha
büyük ölçekteki yerleşimlerde yer alan binalara dağıtılmasını ve bağımsız bölümlerin
ısıtılmasını sağlayan sistemi,
h) Bölgesel sıhhi sıcak su sistemi: Bir merkezden elde edilen sıhhi sıcak suyun bölge
içerisindeki binalara ve bağımsız bölümlere dağıtılması ve kullanılmasını sağlayan sistemi,
ı) Ekonomik çalışma ömrü: Sistemin veya ekipmanın; tasarım, yapım, test, işletme, bakım,
onarım, idari ve çevre ile alakalı faktörlerden kaynaklı maliyetleri açısından performansının,
temel gereklerin yerine getirilmesi için uygun olan bir seviyede tutulduğu süreyi, ı) (...)
(Madde 4'ün 1. fıkrasının ı bendi, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 4. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
i) Enerji kimlik belgesi: Asgari olarak binanın enerji ihtiyacı ve enerji tüketim sınıflandırması,
yalıtım özellikleri ve ısıtma ve/veya soğutma sistemlerinin verimi ile ilgili bilgileri içeren
belgeyi,
j) Enerji kimlik belgesi vermeye yetkili kuruluşlar: Yeni tasarlanan binalar için; binanın
ısıtmaiçin Enerji Verimliliğij) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) Enerji kimlik
belgesi vermeye yetkili kuruluşlar: Yeni tasarlanan binalar için; binanın tasarımında görev
alan yetkili mimar ve mühendisleri, mevcut binalar için enerji verimliliği danışmanlık
şirketlerini, k) Enerji verimliliği: Binalarda yaşam standardı ve hizmet kalitesinin, endüstriyel
işletmelerde isebaşına enerji tüketiminink) (...) (Madde 4'ün 1. fıkrasının k bendi,
1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan Yönetmeliğin 4. maddesi hükmü
gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.) l) Enerji verimliliğihizmeti: Enerji verimliliğil) (...)
(Madde 4'ün 1. fıkrasının l bendi, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 4. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
m) Enerji yöneticisi: Binalarda enerji yönetimi ile ilgili faaliyetleri yerine getirmekle sorumlu
ve enerji yöneticisi sertifikasına sahip kişiyi,
n) ESEER: Soğutma gruplarında kısmi yüklerde üretilen soğutma enerjisinin,harcadığı
enerjiye oranının) (...) (Madde 4'ün 1. fıkrasının n bendi, 1.4.2010 tarih ve 27539
sayılı R.G.'de yayımlanan Yönetmeliğin 4. maddesi hükmü gereğince yürürlükten
kaldırılmıştır.)
o) Halojen lamba: İçinde halojen gaz bulunan tungsten halojen ve metal halojen olmak üzere
iki çeşidi bulunan lambaları,
ö) Hizmet amaçlı binalar: Kamu binaları, okullar, ibadethaneler, hastaneler, sağlık merkezleri
ve benzeri amaçlara tahsis edilmiş binaları, sığınma veya yaşlı veya çocukların bakımı için
tahsis edilmiş sosyal hizmet binalar ve benzeri amaçlar için tahsis edilmiş binaları, sinema ve
tiyatro, toplantı salonları, sergiler, müzeler, kütüphaneler, kültürel binalar ve sportif
faaliyetlere tahsis edilen binalar ve benzeri amaçlara tahsis edilmiş binaları,
p) Isı pompası: Toprakta, havada ve suda düşük sıcaklıkta mevcut olan enerjinin, ısıtma
ve/veya soğutma yapmak amacıyla bina içine iletilmesini sağlayan düzeneği,
r) İlgili idare: Yapı ruhsatı ve yapı kullanma izin belgesi verme yetkisine sahip belediye ve
mücavir alan sınırları içindeki uygulamalar için büyükşehir belediyeleri ile diğer belediyeleri,
bu alanlar dışında kalan alanlarda valilikler ile diğer idareleri,
s) İklimlendirme sistemi: Ortam havasının, neminin, temizliğinin ve sıcaklığının bir arada
kontrol edildiği ve taze hava ihtiyacının karşılandığı sistemi,
ş) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) İşletmeci kuruluş: Mekanik ve elektrik
sistemlerinin çalışmasından sorumlu kuruluşu, (...) (Madde 4'ün 1. fıkrasının t bendi,
1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan Yönetmeliğin 4. maddesi hükmü
gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
u) Kaskad kazan sistemi: Birbirleri ile mekanik ve elektronik olarak haberleşmeli çalışan,
ihtiyaca göre sıralı devreye girerek yakıt tasarrufu sağlayan, kazan yedekleme sıkıntısının
olmadığı kazan sistemlerini,
ü) Kazan: Yakıtın yakılması sonucu açığa çıkan enerjinin ısı taşıyıcı akışkana aktarılmasını
sağlayan basınçlı kabı,
v) Kojenerasyon: Isı ve elektrik ve/veya mekanik enerjinin aynı tesiste eş zamanlı olarak
üretimini,
y) Mekanik tesisat: İnşaat işlerinde makine mühendisliği etkinlik alanına giren ısıtma,
soğutma, havalandırma, temiz ve pis su, sıhhi sıcak su ve yangın söndürme sistemleri
işlerinin tümünü,
z) Merkezi ısıtma sistemi: Bir merkezden elde edilen ısıtma enerjisi ile birden fazla bağımsız
bölümün ısıtılmasını sağlayan sistemi,
aa) Merkezi sıhhi sıcak su sistemi: Bir merkezden elde edilen sıhhi sıcak suyun binalara ve
bağımsız bölümlere dağıtılması ve kullanılmasını sağlayan sistemi,
bb) Merkezi soğutma sistemi: Bir merkezden elde edilen soğutma enerjisi ile birden fazla
bağımsız bölümün soğutulmasını sağlayan sistemi,
cc) (...) (Madde 4'ün 1. fıkrasının cc bendi, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de
yayımlanan Yönetmeliğin 4. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
çç) Mevcut bina: Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce yapı ruhsatı alınıp yapımı
devam eden veya yapımı tamamlanan binayı,
dd) Nihai enerji tüketimi: Son kullanıcı tarafından binasında veya bağımsız bölümünde katı,
sıvı veya gaz yakıtlardan elde edilen enerjinin ve elektrik enerjisinin toplam tüketimini,
ee) Onaylanmış denetleme kuruluşları: Enerji kimlik belgesine göre binanın enerji tüketenee)
(...) (Madde 4'ün 1. fıkrasının ee bendi, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de
yayımlanan Yönetmeliğin 4. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
ff) (...) (Madde 4'ün 1. fıkrasının ff bendi, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de
yayımlanan Yönetmeliğin 4. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
gg) Ticari amaçlı binalar: İş merkezleri, ofis ve benzeri amaçlara tahsis edilmiş binalar ve
eğlence ve alışveriş merkezleri ve benzeri amaçlara tahsis edilmiş binalar ile otel, motel,
pansiyon ve benzer amaçlara tahsis edilmiş binaları,
ğğ) TSE: Türk Standardları Enstitüsünü,
hh) Yenilenebilir enerji: Hidrolik, rüzgar, güneş, jeotermal, biyokütle, biyogaz, dalga, akıntı
ve gel-git gibi fosil olmayan enerji kaynaklarından elde edilebilen enerjiyi,
ıı) Yıllık enerji ihtiyacı: Binanın ısıtma, sıhhi sıcak su, soğutma, elektrik ve aydınlatma
sistemleri için birincil enerji cinsinden ortama bir yıl içerisinde verilmesi gereken ısı enerjisi
miktarını,
ii) Yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı: Isıtma sisteminden ısıtılan ortama bir yıl içerisinde verilmesi
gereken net ısı enerjisi miktarını,
jj) Yıllık sıcak su enerjisi ihtiyacı: Sıcak su temini için bir yıl içerisinde harcanan net ısı
enerjisijj) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) Yıllık sıhhi sıcak su enerjisi ihtiyacı:
Sıcak su temini için bir yıl içerisinde harcanan net ısı enerjisi miktarını,
kk) Yıllık soğutma enerjisi ihtiyacı: Soğutma sisteminin soğutulan ortamdan bir yıl içerisinde
atması veya çekmesi gereken net ısı enerjisi miktarını,
ll) (Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) BEP-TR: Enerji kimlik belgelerinin düzenlenmesi
için kullanılan ve Bakanlık internet adresinden erişim sağlanan yazılım programını,
mm) (Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) Binalarda enerji verimliliği: Binalarda yaşam
standardı ve hizmet kalitesinin düşmesine sebebiyet vermeksizin enerji tüketiminin
azaltılmasını,
nn) (Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) Birincil enerji tüketimi: Son kullanıcı tarafından
binasında veya bağımsız bölümünde katı, sıvı veya gaz yakıtlardan elde edilen enerji ile
tüketilen elektrik enerjisinin üretilmesi ve dağıtılması safhalarında tüketilen enerjilerle birlikte
toplam tüketimlerini,
oo) (Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) Denetim yapacak kurum ve kuruluşlar: Enerji
kimlik belgesine göre binanın enerji tüketen ekipmanlarının, ilgili raporlarda belirtilen
periyotlarda ilgili standartlarda belirtilen ve sistemin gerektirdiği periyodik kontrole, teste ve
bakıma tabi tutulup tutulmadığının denetlenmesini yapacak olan ve Bakanlık tarafından
yetkilendirilmiş kurum veya kuruluşları,
öö)(Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) Genel aydınlatma: Bir hacmin tamamında belirli
kriterler kapsamında, aydınlatmada vurgu, yönlendirme ve farklı aydınlık seviyesine gerek
olan kısmi bölge gibi özel ihtiyaçlar dikkate alınmaksızın talepleri karşılamak amacıyla yapılan
aydınlatmayı,
pp)(Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) Güvenlik aydınlatması: Gece şartlarında bina
çevresinin güvenlik açısından kontrolün ve gözetimin daha kolay yapılmasını sağlamak
amacıyla yapılan çevre aydınlatmasını,
rr) (Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) Kullanım alanı: Binanın inşa edilen ve
kullanılabilen tüm bölümlerinin; duvarlar, kolonlar, ışıklıklar, giriş holleri, açık çıkmalar, hava
bacaları, saçaklar, tesisat galerileri ve katları, ticari amaçlı olmayan ve binanın kendi ihtiyacı
için otopark olarak kullanılan bölüm ve katlar, yangın merdivenleri, asansörler, tabii zemin
terasları, kalorifer dairesi, kömürlük, sığınak, su deposu ve hidrofor dairesi çıktıktan sonraki
alanı,
ss) (Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) Önemli tadilat: Binada cephe, mekanik ve
elektrik tesisatı gibi enerji tüketimini etkileyen konularla ilgili toplam tadilat maliyetinin,
binanın emlak vergisine esas değerinin % 25’ini aştığı tadilatları,
şş) (Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.4) Yapı inşaat alanı: Işıklıklar hariç olmak üzere,
bodrum kat, asma kat ve çatı arasında yer alan mekanlar ve ortak alanlar dahil yapının inşa
edilen bütün katlarının alanını
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
İlkeler, Görevler, Yetkiler ve Sorumluluklar
İlkeler
(1) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.5) Yeni bina tasarımında, mevcut binaların
proje değişikliği gerektiren önemli tadilat projelerinde, mekanik ve elektrik tesisat
değişikliklerinde binanın özelliklerine göre bu Yönetmelikte öngörülen esaslar göz önüne
alınır.
(2) Binanın mimari, mekanik ve elektrik projeleri, diğer yasal düzenlemeler yanında, enerji
ekonomisi bakımından bu Yönetmelikte öngörülen şartlara uygun değil ise, ilgili idare
tarafından yapı ruhsatı verilmez.
(3) Bu Yönetmelik esaslarına uygun projesine göre uygulama yapılmadığının tespiti halinde,
tesbit edilen eksiklikler giderilinceye kadar binaya, ilgili idare tarafından yapı kullanım izin
belgesi verilmez.
(4) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.5) Bu Yönetmelikte tanımlanmamış olan ve
açıklık gereken hususlar hakkında, Ek-8a’da verilen Türk Standartlarının güncel halleri, bu
standartların olmaması halinde ise, Ek-8b’de verilen Avrupa Standartlarının güncel halleri
esas alınır. (5) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.5) Bu Yönetmeliğin
uygulanmasında proje, yapım, denetim ve diğer konularda tereddüde düşülen hususlar
hakkında Bakanlığın görüşü alınır.
(6) (Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.5) Mevcut binaların, dış cephe duvarlarında ısı
yalıtımı, ısıtma sisteminde kazan değişikliği, ferdi ve merkezi ısıtma sistemleri arasında
dönüşüm yapılması, merkezi soğutma sistemi kurulması, kojenerasyon sistemi kurulması
veya yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik üretilmesi ile ilgili konularda tadilat yapılması
halinde, bu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda uygulama projesi hazırlanır ve yapı kullanım
izni veren ilgili idare tarafından onaylanır ve uygulanması sağlanır.
(7) (Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.5) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında, Avrupa Birliği
mevzuatına uyum ile birlikte bu uyum kapsamında Avrupa Birliği ülkelerindeki binalarda
asgari enerji performansı uygulamalarının bu Yönetmeliğe yansıtılması doğrultusunda gerekli
değişikliklerin yapılması esastır.
Görev, yetki ve sorumluluk
MADDE 6 - (1) Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasından;
a) İlgili idareler,
b) Enerji kimlik belgesi düzenlemeye yetkili kuruluşlar,
c) Yatırımcı kuruluşlar,
ç) Bina sahipleri, bina yöneticileri veya enerji yöneticileri,
d) İşletmeci kuruluşlar,
e) İşveren veya temsilcileri,
f) Tasarım ve uygulamada görevli mimar ve mühendisler,
g) Uygulayıcı yükleniciler ve üreticiler,
ğ) Binanın yapılmasında, kullanımında ve enerji kimlik belgesi düzenlenmesinde görev alan
müşavir, danışman, proje kontrolü yapan gerçek veya tüzel kişiler, enerji kimlik belgesiğ)
(Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.6) Binanın yapılmasında, kullanılmasında ve enerji
kimlik belgesi düzenlenmesinde görev alan müşavir, danışman, proje kontrolü yapan gerçek
veya tüzel kişiler, enerji kimlik belgesi düzenlemeye yetkili kuruluşlar, denetleme kuruluşları
ve işletme yetkilileri, görevli, yetkili ve sorumludur.
görevli, yetkili ve sorumludur.
(2) Yönetmelik hükümlerine göre inşa edilmemiş binalardan;
a) Projenin eksik veya hatalı olması veya standartlara uygun olmaması halinde, proje
müellifleri; yapımın eksik veya hatalı olması veyahut standartlara uygun olmaması halinde
ise, varsa yapı denetim kuruluşu ve yüklenici veya yapımcı firma, yetkileri oranında
sorumludur.
b) Sistemin uygun çalışmaması işletmeden kaynaklanıyor ise, bina sahibi, yöneticisi veya
varsa enerji yöneticisi veya işletmeci kuruluş doğrudan sorumlu olur.
c) İlgili idareler, sorumluluğun takip, tespit ve gereğinin yerine getirilmesi hususunda görevli
ve yetkilidir.
(3) İlgili idareler ve enerji kimlik belgesi düzenlemeye yetkili kuruluşlar, projelerin ve
uygulamaların bu Yönetmelik hükümlerine uygun olup olmadığını denetler.
(4) Bu Yönetmeliğe uygun tasarım ve uygulaması yapılmayan binalara yapı ruhsatı veya yapı
kullanım izin belgesi verilmesi durumunda, ilgili idareler, enerji kimlik belgesi düzenlemeye
yetkili kuruluşlar ve varsa yapı denetim kuruluşları sorumlu olur.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Bina Enerji Performansı Açısından Mimari Proje Tasarımı ve Mimari
Uygulamaları
Bina enerji performansı açısından mimari proje tasarımı
MADDE 7 - (1) Binaların mimari tasarımında, imar ve ada/parsel durumu dikkate alınarak
ısıtma, soğutma, doğal havalandırma, aydınlatma ihtiyacı asgari seviyede tutulur, güneş,
nem ve rüzgar etkisi de dikkate alınarak, doğal ısıtma, soğutma, havalandırma ve aydınlatma
imkanlarından azami derecede yararlanılır.
(2) Mimari tasarımda dikkat edilmesi gereken hususlar aşağıda belirtilmiştir.
a) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.7) Binaların ve iç mekânların
yönlendirilmesinde, güneş, rüzgâr, nem, yağmur, kar ve benzeri meteorolojik veriler dikkate
alınarak oluşturulan mimari çözümler aracılığı ile istenmeyen ısı kazanç ve kayıpları asgari
düzeyde tutulur. b) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.7) Bina içerisinde sürekli
kullanılacak yaşam alanları, güneş ısısı ve ışığı ile doğal havalandırmadan en uygun derecede
faydalanacak şekilde yerleştirilir. c) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.7) Mimari
uygulama projesi ve sistem detaylarının, ısı yalıtım projesindeki bütün malzemeler ve nokta
detayları ile bütünlük sağlaması, ısı yalıtımında sürekliliği sağlayacak şekilde, çatı-duvar,
duvar-pencere, duvar-taban ve taban-döşeme-duvar bileşim detaylarını ihtiva etmesi
gerekir. ç) Binanın yapılacağı yerin yenilenebilir enerji kaynak kullanım imkanlarının
araştırılması ileç) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.7) Binanın yapılacağı yere ilişkin
olarak yenilenebilir enerji kaynak kullanılması imkânlarının araştırılması ile oluşturulacak
raporlar, mimari çözümlerde öncelikle dikkate alınır.
Mimari uygulamalar
MADDE 8 - (1) Mevcut binaların dış kabuğu, binanın enerji performansını olumsuz
etkileyecek şekilde değiştirilemez.
(2) Isı kaybeden düşey dış yüzeylerinin toplam alanının %60'ı ve üzerindeki oranlarda
camlama yapılan binalarda pencere sisteminin ısıl geçirgenlik katsayısının (Up) 2,1
W/m2K'den büyük olmayacak şekilde tasarımlanması ve diğer ısı kaybeden bölümlerinin ısıl
geçirgenlik katsayılarının TS 825 standardında tavsiye edilen değerlerden %25 daha küçük
olmasının sağlanması durumunda, bu binalar TS 825 standardına uygun olarak kabul edilir.
Söz konusuenerjisi kazançları(2) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.8) Isı kaybeden
düşey dış yüzeylerinin toplam alanının % 60’ı ve üzerindeki oranlarda camlama yapılan
binalarda pencere sisteminin ısıl geçirgenlik katsayısının (Up) 2,1 W/m2K’den büyük
olmayacak şekilde tasarımlanması ve diğer ısı kaybeden bölümlerinin ısıl geçirgenlik
katsayılarının TS 825 Standardında tavsiye edilen değerlerden % 25 daha küçük olmasının
sağlanması durumunda, bu binalar TS 825 Standardına uygun olarak kabul edilir. Söz konusu
binalar için ısı yalıtım projesi ve hesaplamalar TS 825 Standardında tanımlanan usul ve
esaslara göre yapılır. Bu hesaplamalar içerisinde bu fıkrada belirtilen şartların yerine
getirildiğinin ayrıca gösterilmesi gerekir. Ayrıca, yaz aylarındaki istenmeyen güneş enerjisi
kazançları için tasarım sırasında tedbirler alınır. (3) (...) (Madde 8'in 3. fıkrası, 1.4.2010
tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü gereğince
yürürlükten kaldırılmıştır.)
(4) Yeni yapılacak binalar için ısı yalıtım raporu hazırlanmasının gerektiği durumlarda ve
mevcut binalara yapılan uygulamalarda, iç yüzeyden dış yüzeye doğru oluşturulan
katmandaki yapı ve ısı yalıtım malzemeleri, giydirme cam cephenin iç yüzeyindeki cama
yapıştırılan film tabakasının ısıl geçirgenlik katsayısı, giydirme cam cepheli binanın bulunduğu
iklim bölgesindeki TS 825 standardında tavsiye edilmiş olan ısıl geçirgenlik katsayısından
büyük olamaz.
sahip binalarda güneş enerjisinden(5) (...) (Madde 8'in 5. fıkrası, 1.4.2010 tarih ve
27539 sayılı R.G.'de yayımlanan Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü gereğince
yürürlükten kaldırılmıştır.) (6) (...) (Madde 8'in 6. fıkrası, 1.4.2010 tarih ve 27539
sayılı R.G.'de yayımlanan Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü gereğince yürürlükten
kaldırılmıştır.)
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Isı Yalıtımı Esasları, Asgari Hava Sirkülasyonu ve Sızdırmazlık
Bina ısı yalıtımı esasları
MADDE 9 - (1) Binaların ısı yalıtımı hesaplamalarında aşağıda belirtilen hususlara uyulur.
a) Binanın Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacının TS 825 standardında belirtilen sınır değerden
küçük olması gerekir.
b) Bitişik nizam olarak yapılacak olan binaların ısıtma enerjisi ihtiyacı hesabı yapılırken,
bitişik nizam tarafında kalan duvarlar da dış duvar gibi değerlendirilir.
(2) Binaları dış havadan, topraktan veya düşük iç hava sıcaklığına sahip ortamlardan ayıran
yapı bileşenlerinin yüzeyleri, TS 825 standardında belirtilen asgari ısı yalıtım şartlarına uygun
şekilde yalıtılır.
(3) Bina kabuğunu oluşturan, duvar, döşeme, balkon, konsol, taban, tavan, çatı ve
pencere/duvar birleşimleri ısı köprüsü oluşmayacak şekilde yalıtılır. Mevcut binalarda ısı
köprülerinin önlenememesi durumunda, ısıyı nakleden kaplama yüzeylerinde oluşan ısı
köprüleri sebebiyle gerçekleşen ısı kaybı hesabı TS EN ISO 10211-1, TS EN ISO 10211-2, TS
EN ISO 14683 veya TS EN ISO 6946 standardına göre yapılır ve yıllık ısıtma enerjisi
ihtiyacının hesaplanmasında dikkate alınır.
(4) Belediye hudutları ve mücavir alan sınırları dışında, köy nüfusuna kayıtlı ve köyde sürekli
oturanların, köy yerleşik alanları civarında ve mezralarda 2 kata kadar olan ve toplam
döşeme alanı 100 m2'den küçük (dış havaya açık balkon, teras, merdiven, geçit, aydınlık ve
benzeri yerler hariç) yeni binalar ile bu alanlardaki;
a) Yapı bileşenlerinin ısıl geçirgenlik katsayılarının, TS 825 standardında belirtilen yapı
bileşenleri değerlerine eşit veya daha küçük olması,
b) Toplam pencere alanının, ısı kaybeden dış duvar alanının %12'sine, eşit veya daha küçük
olması
hallerinde konstrüksiyonların ve ayrıntıların mimari projede gösterilmesi şartıyla, "ısı yalıtım
projesi" yapılması gerekmez. Bu durumda yukarıdaki şartların sağlandığını gösteren bir "ısı
yalıtım raporu" düzenlenmesi yeterlidir.
(5) (...) (Madde 9'un 5. fıkrası, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 9. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.) Binanın
bağımsız bölümleri arasındaki duvar, taban ve tavan gibi yapı elemanlarında, R direnci en az
0,80 m2K/W olacak şekilde yalıtım uygulanır. (...) (Madde 9'in 6. fıkrası, 1.4.2010 tarih
ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan Yönetmeliğin 9. maddesi hükmü gereğince
yürürlükten kaldırılmıştır.)
(7) Bu Yönetmelikte belirtilmeyen hususlarda TS 825 standardına uyulur.
(8) Yapı ve yalıtım malzemelerinin standarda uygunluğu;
a) Yapı ve yalıtım malzemelerinin ısıl iletkenlik hesap değerleri TS 825 Ek-E'de verilmiş olup,
ısı yalıtım projesi burada verilen değerlere göre hesaplanır. Bina yapımında kullanılacak yapı
ve yalıtım malzemeleri için 8/9/2002 tarihli ve 24870 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan,
Yapı Malzemeleri Yönetmeliği çerçevesinde, Yapı ve Yalıtım Malzemelerinin CE veya G
uygunluk işareti ve uygunluk beyanı veya belgesi alması zorunludur.
b) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.9) Birinci fıkra hükümleri çerçevesinde beyan
edilen ısıl iletkenlik hesap değerlerinin TS 825 Ek-E’deki değerlerden daha küçük olması ve
bu değerin hesaplamalarda kullanılmak istenilmesi halinde, beyan edilen ısıl iletkenlik hesap
değerlerinin hesaplamalarda kullanılabilmesi için, Bakanlıkça bu amaç için özel olarak
görevlendirilmiş bir kuruluş tarafından, malzemenin beyan edilen ısıl iletkenlik hesap
değerlerinin belgelendirilmesi şarttır. Eğer bu belgelendirme yapılmamış ise, hesaplamalarda,
söz konusu malzemenin beyan edilen ısıl iletkenlik hesap değeri yerine TS 825 Ek-E’deki
değerleri alınır. Görevlendirilmiş kuruluşun çalışma usul ve esasları Bakanlıkça belirlenir.
Isı yalıtım projesi zorunluluğu
MADDE 10 - (1) Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca TS 825 standardında belirtilen hesap
metoduna göre, yetkili makina mühendisi tarafından hazırlanan "ısı yalıtımı projesi" imara
ilişkin mevzuat gereğince yapı ruhsatı verilmesi safhasında tesisat projesi ile birlikte ilgili
idarelerce istenir.
(2) Isı yalıtım projesinde;
a) Isı kayıpları, ısı kazançları, kazanç/kayıp oranı, kazanç kullanım faktörü ve aylık ve yıllık
ısıtma enerjisi ihtiyacının büyüklüklerinin, TS 825 standardında verilen "Binanın Özgül Isı
Kaybı" ve "Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacı" çizelgelerindeki örneklerde olduğu gibi çizelgeler
halinde verilmesi ve hesaplanan yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacının (Q), TS 825 standardında
verilen yıllık ısıtma enerjisi (Qı) formülünden elde edilecek olan sınır değerden büyük
olmadığının gösterilmesi,
b) Konutlar dışında farklı amaçlarla kullanılan binalarda yapılacak hesaplamalarda, binadaki
farklı bölümler arasındaki sıcaklık farkı 4 øC'den daha fazla ise ve bu binada birden fazla
bölüm için yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı hesabı yapılacaksa, bu bölümlerin sınırlarının şematik
olarak çizilmesi, sınırların ölçüleri ve bölümlerin sıcaklık değerleri üzerinde gösterilmesi,
c) Binanın ısı kaybeden yüzeylerindeki dış duvar, tavan ve taban/döşemelerde kullanılan
malzemeler, bu malzemelerin eleman içindeki sıralanışı ve kalınlıkları, duvar, tavan ve
taban/döşeme elemanlarının alanları ve "U" değerlerinin belirtilmesi,
ç) Pencere sistemlerinde kullanılan cam ve çerçevenin tipinin, bütün yönler için ayrı ayrı
pencere alanlarının ve "U" değerlerinin belirtilmesi,
d) Havalandırma tipinin belirtilmesi, mekanik havalandırma söz konusu ise, hesaplamalar ve
sonuçlarının proje raporunda belirtilmesi,
e) Isı yalıtım projesinde, binanın ısı kaybeden yüzeylerinde oluşabilecek yoğuşmanın TS 825
standardında belirtildiği şekilde tahkik edilmesi, gerekli çizim ve hesaplamaların proje
raporunda verilmesi,
f) Mevcut binaların tamamında veya bağımsız bölümlerinde yapılacak olan esaslı tamir, tadil
ve eklemelerdeki uygulama yapılacak olan bölümler için, TS 825 standardında ısıtma derece
gün bölgelerine göre tanımlanmış tavsiye edilen ısıl geçirgenlik katsayılarına eşit veya daha
küçük olduğunun gösterilmesi,
g) Mevcut binalarda yapılacak olan esaslı tamir, tadil ve eklemelerde, uygulamanın yapılacağı
yüzeylerde oluşabilecek yoğuşmanın TS 825 standardında belirtildiği şekilde tahkik edilmesi,
gerekli çizim ve hesaplamaların raporlanması
hususunda bilgiler bulunmalıdır.
Mekanik tesisat yalıtımı esasları
MADDE 11 - (1) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.10) Binaların ısıtma, soğutma,
havalandırma ve klima gibi enerji kullanımını etkileyen tesisatlarında kullanılan borular,
kollektörler ve bağlantı malzemeleri, vanalar, havalandırma ve iklimlendirme kanalları, sıhhi
sıcak su üreticileri ve depolama üniteleri, yakıt depoları ve diğer mekanik tesisat ekipmanları,
ısı köprüsüne yol açmayacak şekilde ve yüzey sıcaklığı ile iç ortam sıcaklığı arasında 5°C’den
fazla fark ve yüzeyde yoğuşma olmayacak şekilde yalıtılır.
(2) Mekanik tesisat yalıtım hesaplamaları ve uygulamalarında aşağıda belirtilen hususlara
uyulur.
a) (...) (Madde 11'in 2. fıkrasının a bendi, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de
yayımlanan Yönetmeliğin 10. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
b) Mekanik tesisatta meydana gelen ısı kayıp ve kazançları prEN ISO 12241:2008
standardına göre hesaplanır.
c)(...) (Madde 11'in c. fıkrasının a bendi, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de
yayımlanan Yönetmeliğin 10. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
ç) Şartlandırılan mekanların içerisinde yer alan kanallar, ısıl direnci 0,6 m2K/W'dan küçük
olmayacak şekilde yalıtılır. Diğer mekanlarda yer alan ve yalıtılması gereken kanalların ısıl
direnci 1,2 m2K/W'dan küçük olmayacak şekilde yalıtılır.
d) Mekanik tesisat boru ve klima kanalı montajları, boruların ve kanalların birbirleri
arasındaki mesafeler ile tavan, taban ve duvarlar arasındaki mesafeleri, hesaplamaları
yapılan yalıtım kalınlıklarının uygulanmasına engel olmayacak şekilde yapılır. Boruların ve
klima kanallarının askıya alınmaları ile kalıcı veya sabit mesnetle desteklemelerinde ısı
kayıplarının ve ısı köprülerinin oluşmasına izin verilmez.
(3) Soğuk su ve soğutma tesisatlarındaki borular ve soğuk akışkan taşıyan klima kanalları, ısı
kazançları ve yoğuşma riskini önlemeye yönelik olarak iki ayrı hesaplama yöntemi sonucunda
elde edilen en büyük kalınlık değeri esas alınarak dıştan yalıtılır. Yoğuşmanın ve korozyonun
önlenebilmesi için yapılan hesaplamalarda, borunun ve kanalın yüzey sıcaklığının, çiğ noktası
sıcaklığının altına düşmemesini sağlayan yalıtım kalınlığı gözönünde bulundurulur. Soğuk su
ve soğutma tesisatlarındaki borular ve soğuk akışkan taşıyan klima kanalları açık gözenekli
ısı yalıtım malzemeleri kullanılması durumunda, yoğuşmanın engellenmesi için dıştan buhar
kesici bir malzeme ile kaplanır.
(4) Vanalar ve bağlantı elemanları, sıhhi sıcak su ve buhar gibi ısıtma sistemlerinin
yüzeylerinden olan ısı kaybını, soğutma sistemlerinde ise ısı kazancını en aza indirmek ve
yoğuşmayı ve korozyonu önlemek amacı ile yalıtılır.
(5) (...) (Madde 11'in 5. fıkrası, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 10. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.) (6) (...)
(Madde 11'in 6. fıkrası, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 10. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
Asgari hava sirkülasyonu ve sızdırmazlık
MADDE 12 - (1) Binalarda, derzler de dahil olmak üzere, ısı geçişinin olabileceği yüzeylerde,
kesitlerde ve/veya şaftlarda sürekli hava geçirmeyecek şekilde sızdırmazlık sağlayacak ve
hava geçişine engel olacak uygun malzemeler kullanılır. Binalarda iç hava kalitesini
bozmayacak şekilde gerekli asgari hava sirkülasyonu sağlanır.
binalarda, iç ve dış ortamlar arasında 50 Pascal basınç farkı için hesaplarda kullanılacak hava
MADDE 12 - (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.11) (1) Binalarda, derzler de dâhil
olmak üzere, ısı geçişinin olabileceği yüzeylerde, kesitlerde ve/veya şaftlarda sürekli hava
geçirmeyecek şekilde sızdırmazlık sağlayacak ve hava geçişine engel olacak uygun
malzemeler kullanılır. Binalarda iç hava kalitesini bozmayacak şekilde gerekli kontrollü temiz
hava girişi sağlanır.
(2) Bina sızdırmazlık hesaplarında bina kat sayısına bağlı olarak; dış pencerelerden, balkon
kapılarından ve çatı pencerelerinden kaynaklanan sızıntılar için TS EN 12207 Standardında
verilen derz geçirgenlik değerleri kullanılır. Mekanik havalandırma sistemi bulunan yalıtımlı
binalarda, iç ve dış ortamlar arasında 50 Pascal basınç farkı için hesaplarda kullanılacak hava
değişim sayıları TS EN 13465 Standardından alınır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Isıtma ve Soğutma Sistemleri Tasarım ve Uygulama Esasları
Isıtma sistemleri tasarım esasları
MADDE 13 - (1) Isıtma sistemleri tasarımında kullanılacak olan ısıl geçirgenlik katsayıları 9
uncu maddede belirtilen şartlara göre hesaplanarak belirlenir.
(2) Isıtma sistemi tasarım hesapları TS 2164 standardına göre yapılır.
(3) Yeni yapılacak binalarda; toplam kullanım alanının 1.000 m2'den büyük olması halinde(3)
(Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.12) Yeni binalarda; yapı ruhsatına esas olan
toplam kullanım alanının 2.000 m2 ve üstünde olması halinde merkezi ısıtma sistemi yapılır.
veya kullanım alanı 250binalarda; yoğuşmalı(4) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 /
m.12) Kullanım alanı 250 m2 ve üstünde olan bireysel ısıtma sistemine sahip gaz yakıt
kullanılan binalarda bağımsız bölümlerde veya müstakil binalarda; yoğuşmalı tip ısıtıcı
cihazlar veya entegre ekonomizerli cihazlar kullanılır. ısıtılan binalarda, sıcaklık(5) (Değişik -
R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.12) Merkezi ısıtma sistemi ile ısıtılan binaların bağımsız
bölümlerindeki hacimlerinde sıcaklık kontrol ekipmanları ile ısı merkezinde iç ve/veya dış
hava sıcaklığına bağlı kontrol ekipmanları kullanılır. (6) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539
/ m.12) Merkezi ısıtma sistemli binaların bağımsız bölümlerinde sıcaklık kontrol
ekipmanlarının kullanılması durumunda, ısıtma tesisatı pompa grupları zamana, basınca veya
akışkan debisine göre değişken devirli seçilir.
(7) Merkezi ısıtma sistemine sahip binalarda, merkezi veya lokal ısı veya sıcaklık kontrol
cihazları ile ısınma maliyetlerinin ısı kullanım miktarına bağlı olarak paylaşımını sağlayan
sistemler kullanılır.
(8) Merkezi ısıtma sistemine sahip binalardaki ısıtma kazanı bacası ölçüsü; atık gaz kütlesi,
atık gaz sıcaklığı ve gerekli atık gaz basıncına göre TS 11389 EN 13384-1, TS 11388 EN
13384-2 standartlarındaki yöntemlere uygun olarak hesaplanarak bulunur. (8) (Değişik -
R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.12) Merkezi ısıtma sistemine sahip binalardaki ısıtma sistemi
bacası kesit alanı ve yüksekliği; atık gaz kütlesi, atık gaz sıcaklığı ve gerekli atık gaz
basıncına göre TS 11389 EN 13384-1, TS 11388 EN 13384-2 standartlarındaki metotlara
uygun olarak hesaplanarak bulunur. Hermetik veya yarı hermetik doğalgazlı cihazlarda,
üretici firma sistem sertifikasyonlarındaki değerler esas alınır.
(9) Merkezi ısıtma sistemine sahip binalardaki kazan verimleri; katı yakıtlı kazanlarda
%75'den, sıvı ve gaz yakıtlı kazanlarda, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'nca 5/6/2008 tarihli ve
26897 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sıvı ve Gaz Yakıtlı Yeni Sıcak Su Kazanlarının
Verimlilik Gereklerine Dair Yönetmeliğin 7 nci maddesinde belirtilen 2 yıldız (**) verim
sınıfından daha düşük olamaz.
(10) Merkezi ısıtma sistemlerinin yerleşimleri TS 2192 standardına; gaz yakıt kullanan
sistemlerin yerleşimi de TS 3818 standardına göre yapılır.
(...) (Madde 13'ün 11. fıkrası, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 12. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
(12) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.12) Merkezi ısıtma sistemlerinde kullanılacak
sıvı veya gaz yakıtlı cebri üflemeli brülörlü yakma sistemlerinde;
a) Sıvı yakıtlı cebri üflemeli brülörler kullanılması halinde;
1) 100 kW’a kadar ısıtma sistemi kapasitesine sahip sistemlerde tek kademeli ancak hava
emiş damperi servo motor kontrollü, iki kademeli veya oransal kontrollü,
2) 100 kW-1200 kW ısıtma sistemi kapasitesine sahip sistemlerde iki kademeli veya oransal
kontrollü, 1200 kW ve üstü kapasiteye sahip sistemlerde sadece oransal kontrollü,
3) 3000 kW üstü sistemlerde baca gazı oksijen kontrol sistemine sahip
brülörler kullanılır.
b) Gaz yakıtlı cebri üflemeli brülörler kullanılması halinde;
1) 100 kW’a kadar ısıtma sistemi kapasitesine sahip sistemlerde tek kademeli ancak hava
emiş damperi servo motor kontrollü, iki kademeli veya oransal kontrollü,
2) 100 kW-600 kW ısıtma sistemi kapasitesine sahip sistemlerde iki kademeli veya oransal
kontrollü 600 kW ve üstü kapasiteye sahip sistemlerde sadece oransal kontrollü,
3) 3000 kW üstü sistemlerde baca gazı oksijen kontrol sistemine sahip
brülörler kullanılır.
(13) 500 kW ve üstü kapasiteye sahip kazanların kullanıldığı sistemlerde su yumuşatma veya
şartlandırma veya her iki sistem birlikte kurulur. (13) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 /
m.12) 500 kW ve üstü kapasiteye sahip kazanların kullanıldığı sistemlerde su yumuşatma
veya şartlandırma veya her iki sistem birlikte kurulur. (14) (...) (Madde 13'ün 14. fıkrası,
1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan Yönetmeliğin 12. maddesi hükmü
gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.) birlikte enerji ekonomisi (15) (...) (Madde 13'ün
15. fıkrası, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan Yönetmeliğin 12.
maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
Isıtma sistemleri uygulama esasları
MADDE 14 - (1) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.13) Isıtma merkezinde yakıt
türüne göre gerekli olan temiz havanın sağlanması ve egzost havasının atılabilmesi için
gerekli havalandırmanın sağlanması gerekir. performansının kontrolü(2) (Değişik - R.G.:
1.4.2010 - 27539 / m.13) Sıvı, gaz ve katı yakıtlı merkezi ısıtma sistemlerinde her işletme
döneminin başlangıcında ve yılda en az bir kez olmak üzere baca gazı analizi ve sistem
bakımı yaptırılır. Sistem performansını da ihtiva eden bir rapor hazırlanarak gerektiğinde ilgili
mercilere sunulmak üzere saklanır. (3) (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.13)
Merkezi ısıtma sistemlerinde, baca gazı sıcaklığının işletmeci veya yönetici tarafından
izlenebilmesi için kalibrasyonu yapılmış baca gazı termometresi kullanılır. (4) (...) (Madde
14'ün 4. fıkrası, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan Yönetmeliğin 13.
maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.) veya enerji yöneticisi(5) (...)
(Madde 14'ün 5. fıkrası, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 13. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.) (6) (...)
(Madde 14'ün 6. fıkrası, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 13. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
(7) Mevcut merkezi ısıtma sistemli binaların bağımsız bölümlerinde sıcaklık kontrol
ekipmanlarının kullanılması durumunda, ısıtma tesisatı pompa grupları zamana, basınca veya
akışkan debisine göre değişken devirli seçilir.
(8) (Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.13) Atık gaz ile ısı kaybı sınır değerleri, 13/1/2005
tarihli ve 25699 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Isınmadan Kaynaklanan Hava Kirliliğinin
Kontrolü Yönetmeliğinde belirtilen sınır değerleri aşamaz.
(9) (Ek - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.13) Merkezi ısıtma sistemine sahip binalarda ısıtılan
mahallerin iç ortam sıcaklığı 15°C’nin altına düşmeyecek şekilde tedbir alınır.
Soğutma sistemleri tasarım esasları
MADDE 15 - (1) Soğutma ihtiyacı 500 kW'dan ve soğutulacak toplam kullanım alanı 2000
m2'den büyük olan ticari ve hizmet amaçlı yeni yapılacak binalarda merkezi soğutma sistemi
tasarımları yapılır.
(2) Soğutma sistemlerin tasarımında seçilecek olan soğutucu akışkanların TS EN 378 serisi
standardlarına uygun olması gerekir.
(3) Soğutma sistemleri tasarımında, kısmi yüklerde bile yüksek verimlerle çalışacak sistem
seçimi yapılır.
(4) Soğutma sistemi tasarım aşamasında soğutma grubu seçimi, enerji tüketimleri ve sera
etkisinin yanı sıra, tüm ünitelerde ESEER değerlerine göre yapılır.
Soğutma sistemleri uygulama esasları
MADDE 16 - (1) Soğutma sistemlerinin işletme karakteristliklerine ve enerji ekonomisine
göre ayarlarının doğru yapılması gerekir.
(2) Soğutma sistemlerinin, bina sahibi, yöneticisi veya enerji yöneticisinin sorumluluğu
altında, ilgili standartlarda belirtilen sistemin gerektirdiği periyodik kontrole, teste ve bakıma
tabi tutularak raporlanması şarttır.
(3) Soğutma sistemi işletmecisinin, çevre bilinci de dahil olmak üzere, soğutma sisteminin
çalışmasını sağlayacak ve arıza halinde doğru önlemleri alabilecek olması bakımından, bu
konu hakkında düzenlenecek olan eğitimlere katılarak belge alması zorunludur.
(4) Soğutma sisteminde kullanılan cihaz ve ekipmanlardan 20 yılını dolduran sistemlerin
iyileştirilmesi veya değişimleri şarttır.
ALTINCI BÖLÜM
Havalandırma ve İklimlendirme Sistemleri Tasarım ve Uygulama
Esasları
Havalandırma ve iklimlendirme sistemleri tasarım esasları
MADDE 17 - (1) Havalandırma ve iklimlendirme sistemleri tasarımında TS 3419 ve ilgili
Avrupa Standartlarına uyulur.
(2) İçerisinde insan bulunan ve ısıtma döneminde içeri üflenen havanın nemlendirilmesi
öngörülmüş binalarda, üflenen havanın mutlak nemini 1 kilogram kuru hava için 10 gram
veya daha az düzeyde ayarlayabilen kalibrasyonu akredite edilmiş bir kuruluş tarafından
yapılmış kontrol cihazı bulundurulur.
(3) Konut dışı amaçlı kullanılan bir binada, çok farklı kullanıma sahip mekanlar veya mekan
gruplarının havalandırılması için bağımsız sistemler kurulabilir.
(4) Konut dışı amaçlı kullanılan binanın bir mekanındaki özel mekanik havalandırma sistemi,
mekanda insanların bulunmadığı zamanlarda mekanın minumum iç hava kalitesini
sağlayacak şekilde otomatik sistem ile donatılır.
(5) İklimlendirme sistemleri değişken insan yüküne bağlı olarak değişken hava debili
çalışacak şekilde iç hava kontrolü sağlayacak mekanik tesisatla donatılır.
(6) Hava ön ısıtma ekipmanları, ısıtma dönemi dışında çalışmalarını durduran bir düzenek ile
donatılır.
(7) İklimlendirme sistemine sahip ve sürekli kullanılmayan bölümler kullanılmadığı
zamanlarda, ana ısıtma sistemi ile 15øC'ye ısıtılır.
(8) Konut harici binalarda kullanımı tasarlanan iklimlendirme sistemlerinde oda sıcaklığını
ölçen oda termostatına göre otomatik ayarlanabilen debi ölçüm ekipmanları kullanılır.
(9) Konut harici binalarda kullanımı tasarlanan iklimlendirme sisteminde; giriş havası
vantilatör debisi, ana kanaldaki basıncı ölçen basınç algılayıcılarına göre değişebilir olmalıdır.
(10) Yeni yapılacak binaların 500 m3/h ve üzeri hava debili havalandırma ve iklimlendirme
sistemlerinde, ısı geri kazanım sistemlerinin tasarımları yapılarak, yaz ve kış çalışma
şartlarında minimum %50 verimliliğe sahip olması, ilk yatırım ve işletme masrafları ile
birlikte enerji ekonomisi göz önüne alındığında avantajlı olması durumunda ısı geri kazanım
sistemleri yapılması zorunludur. Bu sistemler geçiş mevsimleri için by-pass düzeneğine sahip
olmalıdır.
(11) Yeni yapılacak binalar için onuncu fıkrada belirtilen çalışmanın tasarım aşamasında rapor
halinde proje müellifi tarafından ilgili idarelere sunulması zorunludur.
(12) Binalardaki ısıl konfor memnuniyetinin ve enerji performansının arttırılması için gerekli
kriterler EN 7730 ve TS 2164 standarlarına göre belirlenir.
(13) Klima santrallerinin sızıntı, ısı köprüsü ve ısı transfer katsayısının EN 1886 standardına
uygun olması gerekir.
Havalandırma ve iklimlendirme sistemleri uygulama esasları
MADDE 18 - (1) Havalandırma ve iklimlendirme sistemlerinin işletme ve bakımında TS
5895'e uyulur.
(2) Havalandırma ve iklimlendirme sistemlerinin yerleşimlerinde TS 3420 ve ilgili Avrupa
Standardlarına uyulur.
(3) Havalandırma ve iklimlendirme sistemlerinin, bina sahibi, yöneticisi veya enerji
yöneticisinin sorumluluğu altında, ilgili standartlarda belirtilen sistemin gerektirdiği periyodik
kontrole, teste ve bakıma tabi tutularak raporlanması şarttır.
(4) Havalandırma ve iklimlendirme sistemi işletmecisinin, çevre bilinci de dahil olmak üzere,
havalandırma ve iklimlendirme sisteminin çalışmasını sağlayacak ve arıza halinde doğru
önlemleri alabilecek olması bakımından, bu konu hakkında düzenlenecek olan eğitimlere
katılarak belge alması zorunludur.
(5) Hava kanalları sızıntı limitleri TS EN 1507 ve TS EN 12237'ye göre belirlenir ve raporlanır.
(6) Klima santrallerinde kullanılan filtre sistemleri üreticisi tarafından belirtilen sürelerde
temizletilir veya değiştirilir ve bu durum raporlanır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Sıhhi Sıcak Su Hazırlama ve Dağıtım Sistemleri
Sıhhi sıcak su hazırlama ve dağıtım sistemleri
MADDE 19 - (1) Binalarda sıhhi sıcak su sistemlerinin düzenlenmesi hususunda TS EN
14336'ya uyulur. Ekonomik ve hijyenik açıdan en uygun teknik tasarımlar yapılır.
(2) Sıhhi sıcak su sistemlerinin yıllık enerji ihtiyacının belirlenmesi için gerekli hesaplamalar
prEN 15316-3-1'de verildiği şekilde yapılır.
(3) Kullanım alanı 1000 m2'nin üzerindeki oteller, hastaneler, yurtlar ve benzeri konaklama
amaçlı konut harici binalar ile spor merkezlerinde merkezi sıhhi sıcak su sisteminin
planlanması şarttır.
(4) Bağımsız bölümlerde kullanılan bireysel sıhhi sıcak su hazırlama ekipmanlarının TS EN 26
standardında, merkezi sıhhi sıcak su hazırlama ekipmanlarının da TS EN 89 standardında
belirtilen ısıl performansa sahip olması gerekir.
(5) Merkezi kullanım sıhhi sıcak su hazırlama amaçlı planlanan sistemlerde, sıhhi sıcak suyun
sıcaklığı 60øC'yi geçmeyecek şekilde tasarım yapılır.
(6) Merkezi sıhhi sıcak su hazırlama sistemlerindeki pompa grupları, zamana, basınca veya
akışkan debisine göre değişken devirli seçilir.
(7) Merkezi sıhhi sıcak su hazırlama sistemlerinde, sistem ekonomisini sağlayacak
ekipmanların kullanılması gerekir.
(8) Merkezi sıhhi sıcak su hazırlama sistemlerinde merkezi plakalı eşanjör kullanılması
durumunda, depolama sistemi olarak akümülasyon tankı kullanılması gerekir.
(9) Merkezi sıhhi sıcak su sistemlerinde cihaz ve dağıtım hatları yalıtımlı olmalı ve her yıl bina
işletmecisi tarafından kontrol ettirilerek raporlanmalıdır.
(10) Sıhhi sıcak suyun ısı kapasitesi minimum kazan modülasyon çalışma alt sınırının dışında
kalması halinde yaz kullanımına yönelik ayrı bir sıcak su kazanı tesis edilir.
(11) Konaklama amaçlı binalarda ısıtma sisteminde buhar kullanıyor ise, sıcak su üretiminde
ani çabuk ve kolay sıcak su üreten sıcak su depolama ihtiyacı olmayan sistemler kullanır.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Otomatik Kontrol
Otomatik kontrol
MADDE 20 - (1) Yakıt tasarrufu için sıvı ve gaz yakıtlı kazanlarda otomatik kontrol sistemi
yapılır.
(2) Merkezi ısıtma ve/veya soğutma sistemine sahip binalar, her odanın sıcaklığını ayrı ayrı
düzenleyecek otomatik cihazlarla donatılır. Konut olarak kullanılan binalar hariç olmak üzere
binalarda, birbirinden ayrı mekanların farklı iç sıcaklıklara ayarlanabilmesine imkan
sağlayacak merkezi otomatik kontrol sistemi kurulur.
(3) Konut olarak kullanılan binalarda, kazanlar en az gidiş suyu kontrolü ve dış hava
kompenzasyonu yapacak otomatik kontrol sistemleri ile donatılır.
(4) Binalarda, ısıtma, soğutma ve havalandırma sistemleri varsa, ayarladıkları set değerini
kontrol edecek otomatik kontrol sistemi ile donatılır. Ticari binalarda bu cihazların, set
değerlerini ayarlamanın yanında zamana göre de kontrol edebilmesi gerekir.
(5) Konut olarak kullanılan binalar hariç olmak üzere binalarda, aydınlatma kontrolü zamana,
gün ışığına ve kullanıma göre yapılır.
(6) 5000 m2'nin üzerindeki binalarda ısıtma, soğutma, havalandırma ve aydınlatma için,
bilgisayar kontrollü bina otomasyon sistemi kurulması zorunludur.
(7) Sıhhi sıcak su tesislerinde kullanılacak olan sirkülasyon pompaları, otomatik çalışmayı
sağlayacak ekipmanlarla donatılır.
(8) Yeni yapılacak binalarda elektrik tesisatı, aydınlatma, ısıtma, soğutma ve havalandırma
sistemlerinin, bu sistemlerin tükettikleri enerjiler ayrı ayrı ölçülebilecek şekilde enerji
analizörleri ve/veya pay ölçerler ile donatılarak ve basit bir yazılımla raporlanabilecek şekilde
enerji izleme sistemi ve benzeri sistemler tesis edilmesi gerekir. Yakıtın da ayrıca ölçülerek
bu sisteme bilgi vermesi sağlanmalıdır.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Elektrik Tesisatı ve Aydınlatma Sistemleri
Elektrik tesisatı ve aydınlatma sistemleri
MADDE 21 - (1) Binanın toplam enerji tüketimi içerisindeki aydınlatma enerjisi payının
hesaplanmasında EN 15193 standardında verilen hesap yöntemi kullanılır.
(2) Binalarda gün ışığından azami derecede faydalanmak ve gereksiz yapay aydınlatmadan
kaçınmak için;
a) Mahalli erişimi kolay el ile kontrol edilen anahtarlardan,
b) Gün ışığından faydalanma imkanı olan yerlerde, gün ışığı ile bağlantılı foto elektrikli
anahtarlar ile telefon, kızıl ötesi, sonik ve ultrasonik kontrollü uzaktan kumandalı
anahtarlardan,
c) Mahalde kimse olmadığında mekanın boş olduğunu algılayabilen ve yapay aydınlatmayı
kapatan otomatik anahtar ve sistemlerden,
ç) Zaman ayarlı anahtarlardan
biri veya bir kaçı kullanılır.
(3) Çalışma ofisleri ve depolama binaları için mahalli erişimi kolay, el ile veya kumanda ile
kontrol edilen anahtar tiplerinin kullanılması tercih edilir. Ayrıca, diğer bina kullanımları için
(örneğin çalışma saatleri boyunca devamlı aydınlatma gerektiren diğer tip binalardaki
kullanım için), zaman ayarlı veya gün ışığı ile bağlantılı foto elektrikli anahtarlarının
kullanılması gerekir.
(4) Binalarda kullanılan lambaların özellikleri EK-2'de verilen tabloya göre olur.
(5) Yapılabilirliği uygun olan mekanlarda, içerisinde insan bulunduğu zaman bile; idari
personelin yetkisinde olan her türlü mahalin, aydınlatmanın açılmasına ve kapatılmasına
imkan veren bir cihaza sahip olması gerekir. Bu cihaz, söz konusu mekan içerisinde yer
almıyor ise, mekandaki aydınlatma durumunun bir noktadan görülmesine imkan vermesi
gerekir. Sportif amaçlı ve çok amaçlı salonlar gibi farklı aydınlatma seviyelerinin söz konusu
olduğu, en az iki ve daha çok farklı kullanım mahallerinin bulunduğu binalarda, temel
aydınlatma seviyesini yalnızca yetkili personelin artırmasına imkan verecek biçimde tedbirler
alınır.
(6) Aynı mekan içerisinde, bir pencere boşluğuna 5 metreden daha yakın olan yapay
aydınlatmalı noktalarının her birindeki kurulu güç 200 W'ı aştığında, bu noktalar diğer
aydınlatma noktalarından bağımsız olarak kumanda edilir.
(7) Doğal aydınlatma yeterli olduğunda, zaman ayarlı veya insan mevcudiyetini algılayan
cihaz ile yapay aydınlatmanın otomatik olarak devreye girmesi zorunludur.
(8) Binalarda elektrik enerjisinin verimli kullanılması amacıyla;
a) Zorunluluk olmadıkça akkor flamanlı lambaların kullanılmaması, renk sıcaklığının önemli
olmadığı durumlarda A ve B sınıfı elektronik balastlı tüp biçimli fluoresan, kompakt tip
fluoresan veya sodyum buharlı lambaların tercih edilmesi,
b) Enerji tüketimi yüksek olan dekoratif aydınlatma gereçlerinin kullanılmaması,
c) Çalışma alanlarında yeterli aydınlık seviyesini sağlayacak armatür seçiminin ve dağılımının
yapılması,
ç) Yapılabilirliği uygun olan mekanlarda, hareket, ısı veya ışık duyarlı ekipmanların
kullanılması gerekir. Özellikle merdiven boşluklarında ve çalışma ortamlarında bulunan
tuvaletlerde sensörlü lambaların kullanılması ve gereksiz kullanımların önüne geçilmesi,
d) Daha az sayıda armatür ve dolayısıyla daha az elektrik tüketimiyle istenen aydınlık
seviyelerine ulaşmayı sağlayacağı için, açık renk mobilya ve duvar renkleri tercih edilmesi,
e) Armatürlerin verimlerini ve odalardaki aydınlık seviyesini artırmak için aydınlatma
gereçlerinin periyodik olarak temizlenmesi
hususlarına dikkat edilir.
(9) Konut harici binaların aydınlatma enerjisi ihtiyacı belirlenirken binanın iç aydınlatma
yüküne ilaveten, güvenlik aydınlatması hariç, binanın dış dekoratif aydınlatma yükü de
dikkate alınır.
ONUNCU BÖLÜM
Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Kullanımı ve Kojenerasyon
Sistemleri
Yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımı
MADDE 22 - (1) Yeni yapılacak olan ve 1.000 m2'nin üzerinde kullanım alanına sahip
binalardaki ısıtma, soğutma, havalandırma, sıhhi sıcak su, elektrik ve aydınlatma enerjisi
ihtiyaçlarının tamamen veya kısmen karşılanması amacıyla, hidrolik, rüzgar, güneş,
jeotermal, biyokütle, biyogaz, dalga, akıntı enerjisi ve gel-git gibi fosil olmayan enerji
kaynaklı sistem çözümleri tasarımcılar tarafından rapor halinde ilgili idarelere sunulur. İlgili
idare yapı kullanma izni verilmesi safhasında bu raporda sunulan sistem çözümlerinin
uygulamasını dikkate alır.
(2) Yeni yapılacak binalarda yenilenebilir enerji sistemleri için birinci fıkrada belitilen raporda
tesbit edilen ilk yatırım maliyeti enerji ekonomisi gözönünde bulundurulmak suretiyle, inşaat
alanı 20.000 m2'ye kadar olan binalarda 10 yıl, inşaat alanı 20.000 m2 ve daha büyük
binalarda 15 yılda geri kazanılması durumunda bu sistemlerin yapılması zorunludur.
(3) Yeni yapılacak binalarda hava, toprak ve su kaynaklı ısı pompası sistemleri için birinci
fıkrada belitilen raporda tesbit edilen ilk yatırım maliyeti enerji ekonomisi gözönünde
bulundurulmak suretiyle, inşaat alanı 20.000 m2 ve üstündeki binalarda 15 yılda geri
kazanılması durumunda, bu sistemlerin yapılması zorunludur.
(4) Yeni yapılacak olan ve kullanım alanı 1.000 m2'nin üzerindeki oteller, hastaneler, yurtlar
ve benzeri konaklama amaçlı konut harici binalar ile spor merkezlerindeki merkezi ısıtma ve
sıhhi sıcak su sistemlerinde güneş enerjisi toplayıcıları ile sistemin desteklenmesi zorunludur.
(5) Güneş enerjisi toplayıcıları kullanımında TS EN 12975-1 ve TS 3817'e uyulur.
(6) Konut harici ve merkezi havalandırma ve iklimlendirme sistemlerine sahip binalarda,
doğal havalandırma ve iklimlendirme sistemlerinin de tasarlanarak bu sistemlerin daha
verimli çalışmalarının sağlanması gerekir.
(7) Jeotermal enerji kaynakları ile merkezi ısıtma yapılan binalarda, ısıtma hattı dönüş
suyunun bölgedeki jeotermal ısı kaynağına dönüşünün sağlanması gerekir.
Kojenerasyon sistemleri
MADDE 23 - (1) Toplam inşaat alanı en az 20.000 m2'nin tasarımında kojenerasyon
sistemlerinin uygulama imkanları analiz edilir. İnşaat maliyetinin yüzde onunu geçmeyen
uygulamalar yapılır.
ONBİRİNCİ BÖLÜM
Periyodik Testler, Bakım, Denetim ve Raporlama
Periyodik testler, bakım, denetim ve raporlama
MADDE 24 - (1) Bu Yönetmelik'te öngörülen bütün mimari, mekanik, elektrik ve aydınlatma
sistemleri ile ilgili konularda Enerji Kimlik Belgesi düzenlemeye yetkili kuruluşlar
sorumluluğunda, sistemler, ilgili raporda belirtilen periyotlarda ve ilgili standartlarda belirtilen
ve sistemin gerektirdiği periyodik kontrole, teste ve bakıma tabi tutulur.
(2) Rapor, binanın yapı kullanım izin belgesi alınması safhasında hazırlayan tarafından bina
sahibi, yöneticisi veya enerji yöneticisine teslim edilir. Binanın işletim safhasında bu rapora
göre işlem yapılması gerekir.
(3) Periyodik kontrollara ait test, bakım, denetim ve raporlama ile ilgili usul ve esaslar
Bakanlık tarafından çıkarılacak tebliğ ile belirlenir.
ONİKİNCİ BÖLÜM
Enerji Kimlik Belgesi, Enerji Kimlik Belgesinde Bulunması Gereken
Bilgiler
Enerji kimlik belgesi
MADDE 25 - (1) Enerji Kimlik Belgesi düzenlenirken EN 15217 standardına uyulur.
(2) Enerji Kimlik Belgesi düzenleme tarihinden itibaren 10 yıl geçerlidir. Bu sürenin sonunda
Enerji Kimlik Belgesi hazırlanılacak bir rapor doğrultusunda yeniden düzenlenir.
(3) Enerji Kimlik Belgesi, binalar için EK-3 de verilen formata göre düzenlenir.
(4) Enerji Kimlik Belgesi, enerji kimlik belgesi vermeye yetkili kuruluş tarafından hazırlanır ve
ilgili idarece onaylanır. Bu belge, yeni binalar için yapı kullanma izin belgesinin ayrılmaz bir
parçasıdır.
(5) Enerji Kimlik Belgesi, toplam kullanım alanı 1.000 m2 ve üzerinde olan mevcut binalar ve
işletmeye alınan yeni binalar için 26 ncı maddede belirtilen bilgileri içerecek şekilde
düzenlenir.
(6) Enerji Kimlik Belgesinin bir nüshası bina sahibi, yöneticisi, yönetim kurulu ve/veya enerji
yöneticisince muhafaza edilir, bir nüshası da bina girişinde rahatlıkla görülebilecek bir yerde
asılı bulundurulur. Ayrıca bina veya bağımsız bölüm satıldığında veya kiraya verildiğinde,
malsahibi tarafından alıcı veya kiracıya binanın Enerji Kimlik Belgesi de verilir.
(7) Enerji Kimlik Belgesi, binanın yıllık enerji ihtiyacının değişmesine yönelik herhangi bir
uygulama yapılması halinde bu Yönetmeliğe uygun olacak şekilde yenilenir.
(8) Enerji Kimlik Belgesi, binanın tamamı için hazırlanabileceği gibi, isteğe bağlı olarak, kat
mülkiyetini haiz her bir bağımsız bölüm veya farklı kullanım alanları için ayrı ayrı
düzenlenebilir.
(9) Türk Silahlı Kuvvetleri, Milli Savunma Bakanlığı ve bağlı kuruluşları, Milli İstihbarat
Teşkilatı Müsteşarlığı binaları ile mücavir alan dışında kalan ve toplam inşaat alanı 1.000
m2'den az olan binalar için Enerji Kimlik Belgesi düzenlenmesi zorunlu değildir.
(10) Hesaplarda kullanılan yüzey alanlarının elde edilme yöntemi, enerji dönüşüm katsayıları,
nihai enerjilerin birincil enerjiye dönüştürülmesi ve enerji tüketimleri ölçeği, nihai enerji
tüketimleri, sera gazı emisyonlarına dönüştürme katsayıları ve karbondioksit emisyonu,
Enerji Kimlik Belgesinin ekleri olarak proje kapsamında hazırlanır.
(11) Sera gazı emisyonları dönüşüm katsayıları nihai enerji tüketimi başına kgCO2 olarak
ifade edilir. EK-6'da yakıtlara göre kullanılabilir dönüşüm katsayıları verilmiştir.
(12) Binanın enerji performans değeri hesaplanmasında kullanılacak sistem verimlilik
katsayıları Enerji Kimlik Belgesinin bir eki olarak hazırlanır.
Enerji kimlik belgesinde bulunması gereken bilgiler
MADDE 26 - (1) Enerji Kimlik Belgesinde, binanın enerji ihtiyacı, yalıtım özellikleri, ısıtma
ve/veya soğutma sistemlerinin verimi/etkenliği ve binanın enerji tüketim sınıflandırması ile
ilgili bilgilerle birlikte;
a) Bina ile ilgili genel bilgiler,
b) Düzenleme ve düzenleyen bilgileri,
c) Binanın kullanım alanı (m2),
ç) Binanın kullanım amacı,
d) Binanın ısıtılması, soğutulması, iklimlendirmesi, havalandırması ve sıhhi sıcak su temini
için kullanılan enerjinin miktarı (kWh/yıl),
e) Tüketilen her bir enerji türüne göre yıllık birincil enerji miktarı (kWh/yıl),
f) Binaların kullanım alanı başına düşen yıllık birincil enerji tüketiminin, A ile G arasında
değişen bir referans ölçeğine göre sınıflandırılması,
g) Nihai enerji tüketiminin oluşturduğu sera gazlarının kullanım alanı başına yıllık miktarı (kg
CO2/m2-yıl),
ğ) Binaların kullanım alanı başına düşen yıllık sera gazı salımının, A ile G arasında değişen bir
referans ölçeğine göre sınıflandırılması (kg CO2/m2-yıl),
h) Binanın aydınlatma enerjisi tüketim değeri,
ı) Birincil enerji tüketimine göre, EK-5a'da belirlenen enerji sınıfı,
i) Nihai enerji tüketimine göre, EK-5b'de belirlenen sera gazları emisyonu sınıfı gösterilir.
ONÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yıllık Enerji İhtiyacı
Yıllık enerji ihtiyacı
MADDE 27 - (1) Yıllık Enerji İhtiyacı için ihtiyaç duyulan;
a) Binanın ısıtma ve soğutma enerjisi ihtiyacı hesabı, Bakanlık tarafından yayınlanacak ilgili
tebliğe göre,
b) Binanın aydınlatma enerjisi ihtiyacı hesabı, TSE tarafından çıkartılan ilgili standartlar,
burada bulunmaması halinde ilgili Avrupa standardlarına göre,
c) Binanın sıhhi sıcak su üretimi için kullanılan enerji ihtiyacı hesabı, TSE tarafından çıkartılan
ilgili standartlar, burada bulunmaması halinde ilgili Avrupa standardlarına göre, yapılır.
(2) Binalar için yıllık enerji ihtiyacı hesabında, binanın ısıtılması, sıhhi sıcak su üretimi,
soğutulması ve aydınlatma için kullanılan enerjiler dikkate alınır.
(3) Yıllık enerji ihtiyacı hesabı, binanın ısıtılması, sıhhi sıcak su üretimi, soğutulması ve
aydınlatma için kullanılan enerjilerin toplamından oluşur.
(4) Ek-6'daki enerji çeşitlerinden farklı enerji çeşitlerinin birincil enerjiye dönüştürülmesi için,
katsayıların alındığı kaynak belirtilmek şartıyla ek olarak verilir.
ONDÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Geçici ve Son Hükümler
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 28 - (1) 9/10/2008 tarihli ve 27019 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Binalarda Isı
Yalıtım Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Standardların belirlenmesi
GEÇİCİ MADDE 1 - (1) Bu Yönetmelik kapsamında ihtiyaç duyulan, binanın soğutma
enerjisi ve aydınlatma enerjisi ihtiyacı hesabı ile ilgili standardlar, TSE tarafından,
Yönetmeliğin yayımlandığı tarihten itibaren bir yıl içinde çıkarılır.
Tebliğlerin çıkarılması
GEÇİCİ MADDE 2 - (1) Bu Yönetmelik kapsamında ihtiyaç duyulan enerji performansı
hesaplama yöntemleri ile ilgili konulardaki tebliğler, Bakanlık tarafından, Yönetmeliğin
yayımlandığı tarihten itibaren bir yıl içinde çıkarılır.
Mevcut binaların uygun hale getirilmesi
GEÇİCİ MADDE 3 - (1) Mevcut binalar ve inşaatı devam edip henüz yapı kullanım izni
almamış binalar için Enerji Verimliliği Kanununun yayımı tarihinden itibaren on yıl içinde
Enerji Kimlik Belgesi düzenlenir.
Yürürlük
MADDE 29 - (1) Bu Yönetmelik yayımlandığı tarihten bir yıl sonra yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 30 - (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.
EK -1 (...) (EK -1, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 32. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
i
EK-2
Genel Aydınlatma İçin Uygun Aydınlatma Kaynakları
Yüksek Basınçlı Sodyum Bütün çeşitleri ve sınıfları.
Metal Halojenur Bütün çeşitleri ve sınıfları.
Endiksiyon Aydınlatmalı Bütün çeşitleri ve sınıfları.
Boru Şeklinde Fleurosan 26 mm çapında (T8) lambalar,
16 mm çapında (T5) ve 11 W üzerinde
sınıflandırılmış yüksek verimli kumanda
dişlisine sahip lambalar ve
(T12) lineer 2400 mm uzunluğunda fleurosan
lambalar.
Kompakt Fleurosan 11W üzerindeki bütün sınıfları ve enerji
verimliliği 50 lümen/devreWatt’tan büyük
olan bütün çeşit ve sınıfları.
Diğer Lambanın enerji verimliliği 50
lümen/devreWatt ‘tan büyük olan bütün çeşit
ve sınıfları.
EK-3 (Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.36) Binalar İçin Düzenlenecek Olan Enerji Kimlik Belgesi
EK -4a (...) (EK -4a, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 32. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
EK -4b (...) (EK -4b, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 32. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
EK -5a (...) (EK -5a, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 32. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
EK -5b (...) (EK -5b, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 32. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
EK -6 (...) (EK - 6, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 32. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
EK -7 (...) (EK - 7, 1.4.2010 tarih ve 27539 sayılı R.G.'de yayımlanan
Yönetmeliğin 32. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.)
xvii
EK- 8a
BEP ile ilgili Türk Standardları Listesi
TS 825 Binalarda Isı Yalıtım 2008
TS EN ISO
10211-1
Bina İnşaatlarında Isıl Köprüler - Isı Akışları ve Yüzey Sıcaklıkları - Bölüm 1: Genel
Hesaplama Metotları
2000
TS EN ISO
10211-2
Bina Yapımında Isıl Köprüler- Isı Akışlarının ve Yüzey Sıcaklıklarının Hesaplanması-
Bölüm 2: Doğrusal Isıl Köprüler
2001
TS EN ISO
14683
Bina İnşaatı-Isıl Köprüler-Lineer Isıl Geçirgenlik-Basitleştirilmiş Metot ve Hatasız
Değerler
2000
TS EN ISO 6946 Yapı bileşenleri ve yapı elemanları - Isıl direnç ve ısıl geçirgenlik hesaplama metodu 2007
TS EN 12207 Pencereler ve kapılar - Hava geçirgenliği - Sınıflandırma 2004
TS EN 13829
Binaların Isıl Performansı- Binaların Hava Geçirgenliğinin Tayini- Fan Basıncı Altında
Tutma Deneyi
2001
TS 2164 Kalorifer Tesisatı Projelendirme Kuralları 1983
TS 11389 EN
13384-1
Bacalar – Isı ve akışkan dinamiği hesaplama metotları – Bölüm 1: Tek ısıtma tertibatına
bağlı bacalar
2006
TS 11388 EN
13384-2
Bacalar – Isı ve akışkan dinamiği hesaplama metotları – Bölüm 2: Birden çok ısıtma
tertibatına bağlı bacalar
2006
TS 2192 Kalorifer Tesisatı Yerleştirme Kuralları 1976
TS EN 378-1 Soğutma sistemleri ve ısı pompaları - Güvenlik ve çevre kuralları - Bölüm 1: Temel
kurallar, tarifler, sınıflandırma ve seçim kriterleri
2007
TS EN 378-2
Soğutma sistemleri ve ısı pompaları - Güvenlik ve çevre kuralları- Bölüm 2: Tasarım,
yapım, deney, işaretleme ve dokümantasyon
2004
TS EN 378-3
Soğutma Sistemleri ve Isı Pompaları - Güvenlik ve Çevre Kuralları- Bölüm 3: Tesis
Yeri ve Personel Koruma
2002
TS EN 378-4
Soğutma Sistemleri ve Isı Pompaları- Güvenlik ve Çevre Kuralları- Bölüm 4: İşletme,
Bakım, Onarım ve Geri Kazanım
2001
TS 3419 Havalandırma Ve İklimlendirme Tesisleri - Projelendirme Kuralları 2002
TS 5895
Merkezi Klima (İklimlendirme) ve Havalandırma Tesislerinin İşletme ve Bakım
Kuralları
1998
TS 3420 Havalandırma ve İklimlendirme Tesislerini Yerleştirme Kuralları 1979
TS EN 1507
Havalandırma-Binalarda-Kanal Şebekesi-Dikdörtgen Enkesitli Sac Metal Hava
Kanalları-Dayanım ve Sızdırmazlık-Özellik ve Deneyler
2006
TS EN 12237
Binalarda havalandırma – Kanal şebekesi – Dairesel sac metal kanallar – Dayanım ve
sızdırmazlık
2006
TS EN 14336
Isıtma sistemleri - Binalar için - Su esaslı ısıtma sistemlerinin tesisi ve işletmeye
alınması
2007
TS EN 26 Ani Su Isıtıcılar (Şofbenler)-Gaz Yakan, Atmosferik Brülörlü 2006
TS EN 89 Isıtıcılar – Gaz yakan – Ev tipi – Sıcak su üretimi için depolu su ısıtıcılar 2008

“EK- 8b. BEP ile ilgili Avrupa Standardları Listesi
(Değişik - R.G.: 1.4.2010 - 27539 / m.36)
EN 12170
Heating systems in buildings - Procedure for the preparation of documents for
operation, maintenance and use - Heating systems requiring a trained operator
2002
EN 12171
Heating systems in buildings - Procedure for the preparation of documents for
operation, maintenance and use - Heating systems not requiring a trained operator
2002
EN 12828 Heating systems in buildings - Design for water-based heating systems 2003
EN 12831 Heating systems in buildings - Method for calculation of the design heat load 2003
EN 14336
Heating Systems in buildings - Installation and commissioning of the water based
heating systems
2004
EN 15240
Ventilation for Buildings - Energy performance of buildings : Guidelines for the
inspection of air-conditioning systems.
2007
EN 15243
Ventilation for Buildings - Calculation of room temperatures and of load and energy
for buildings with room conditioning systems
2007
EN 15316-1
Heating systems in buildings - Method for calculation of system energy requirements
and system efficiencies - Part 1: General
2007
EN 15316-2-1
Heating systems in buildings - Method for calculation of system energy requirements
and system efficiencies : Part 2.1: Space heating emission systems
2007
EN 15316-2-3
Heating systems in buildings - Method for calculation of system energy requirements
and system efficiencies - Part 2-3: Space heating distribution systems
2007
EN 15316-3-1
Heating systems in buildings - Method for calculation of system energy requirements
and system efficiencies - Part 3: Domestic hot water systems
2007
EN 15316-3-2
Heating systems in buildings - Method for calculation of system energy requirements
and system efficiencies - Part 3-2: Domestic hot water systems, distribution
2007
EN 15316-3-3
Heating systems in buildings - Method for calculation of system energy requirements
and system efficiencies - Part 3-3: Domestic hot water systems, generation
2007
EN 15316-4-3
Heating systems in buildings - Method for calculation of system energy requirements
and system efficiencies - Part 4-3: Heat generation systems, thermal solar systems
2007
EN 15316-4-4
Heating systems in buildings - Method for calculation of system energy requirements
and system efficiencies - Part 4-4: Heat generation systems, building-integrated
cogeneration systems
2007
EN 15316-4-5
Heating systems in buildings - Method for calculation of system energy requirements
and system efficiencies - Part 4-5: Space heating generation systems, the performance
and quality of district heating and large volume systems
2007
EN 15316-4-6
Heating systems in buildings - Method for calculation of system energy requirements
and system efficiencies - Part 4-6: Heat generation systems, photovoltaic systems
EN 15377-3 Design of embedded water based surface heating and cooling systems 2007
EN 15378 Energy performance of buildings: Inspection of boilers and heating systems
EN 15217
Energy performance of buildings - Methods of expressing energy performance and for
energy certification of buildings
2007
EN 12464-1 Light and lighting - Lighting of work places - Part 1: Indoor work places 2002
EN 12464-2 Light and lighting - Lighting of work places - Part 2: outdoor work places 2007
EN 12665 Light and lighting - Basic terms and criteria for specifying lighting requirements 2002
EN 13032-1
Light and lighting - Measurement and presentation of photometric data of lamps and
luminaires - Part 1 : Measurement and file format
2004
EN 13032-
1/AC:2005
Light and lighting - Measurement and presentation of photometric data of lamps and
luminaires - Part 1 : Measurement and file format
2005
EN 13032-2
Light and lighting - Measurement and presentation of photometric data of lamps and
lumlinaires - Part 2 : Presentation of data for indoor and outdoor work places
2005
EN 13032-
2/AC:2007
Light and Lighting - Measurement and presentation of photometric data of lamps and
luminaires- Part 2 : Presentation of data for indor and outdoor work places
2007
EN 15193 Energy performance of buildings - Energy requirements for lighting 2007
EN 12097
Ventilation for buildings - Ductwork - Requirements for ductwork components to
facilitate maintenance of ductwork systems
2006
EN 12220
Ventilation for buildings - Ductwork - Dimensions of circular flanges for general
ventilation
1998
EN 12236
Ventilation for buildings - Ductwork hangers and supports - Requirements for
strength
2002
EN 12237
Ventilation for buildings - Ductwork - Strength and leakage of circular sheet metal
ducts
2003
EN 12238
Ventilation for buildings - Air terminal devices - Aerodynamic testing and rating for
mixed flow application
2001
EN 12239
Ventilation for buildings - Air terminal devices - Aerodynamic testing and rating for
displacement flow applications
2001
EN 12589
Ventilation for buildings - Air terminal units - Aerodynamic testing and rating of
constant and variable rate terminal units
2001
EN 12599
Ventilation for buildings - Test procedures and measuring methods for handing over
installed ventilation and air conditioning systems
2000
EN 12792 Ventilation for buildings. Symbols, terminology and graphical symbols 2003
EN 13030
Ventilation for buildings - Terminals - Performance testing of louvres subjected to
simulated rain
2001
EN 13053
Ventilation for buildings - Air handling units - Ratings and performance for units,
components and sections
2006
EN 13141-1
Ventilation for buildings - Performance testing of components/ products for residential
ventilation - Part 1. Externally and internally mounted air transfer devices
2004
EN 13141-2
Ventilation for buildings - Performance testing of components/products for residential
ventilation - Part 2. Exhaust and supply air terminal devices
2004
EN 13141-3
Ventilation for buildings - Performance testing of components/products for residential
ventilation - Part 3. Range hoods for residential use
2004
EN 13141-4 Ventilation for buildings – Performance testing of components/products for residential
ventilation - Part 4. Fans used in residential ventilation systems
2004
EN 13141-5
Ventilation for buildings - Performance testing of components/products for residential
ventilation - Part 5. Cowls and roof outlet terminal devices
2004
EN 13141-6 Ventilation for buildings - Performance testing of components/products for residential 2004
ventilation - Part 6. Exhaust ventilation system packages used in a single dwelling
EN 13141-7
Performance testing of components/products for residential ventilation - Part 7:
Performance testing of a mechanical supply and exhaust ventilation units (including
heat recovery) for mechanical ventilation systems intended for single family dwellings
2004
EN 13141-8
Ventilation for buildings - Performance testing of components/products for residential
ventilation - Part 8: Performance testing of un-ducted mechanical supply and exhaust
ventilation units for mechanical ventilation systems
2006
EN 13142 Ventilation for buildings – Components / products for residential ventilation –
Required and optional performances characteristics
2004
EN 13180
ventilation for buildings - Ductwork - Dimensions and mechanical requirements for
flexible ducts.
2001
EN 13181 Ventilation for buildings - Terminals - Performance testing of louvres subject to
simulated sand 2001
EN 13182 Ventilation for buildings - Instrumentation requirements for air velocity measurements
in ventilated spaces 2002
EN 13264
Ventilation for buildings - Terminals - Floor mounted air terminal devices - Tests for
structural classification
2001
EN 13403
Ventilation for buildings. Non metallic ducts. Ductwork made from insulation
ductboards
2003
EN 13465
Ventilation for buildings - Calculation methods for the determination of air flow rates
in dwellings
2004
EN 13829
Thermal performance of buildings - Determination of air permeability of buildings -
Fan pressurization method (ISO 9972:1996, modified)
2001
EN 14134 Ventilation for buildings - Performance testing and installation checks of residential
ventilation systems
2004
EN 14239 Ventilation for buildings - Ductwork - Measurement of ductwork surface area 2004
EN 14240 Ventilation for buildings - Chilled ceilings - Testing and rating 2004
EN 14277
Ventilation for buildings - Air terminal devices - Method for airflow measurement by
calibrated sensors in or close to ATD/Plenum boxes
2006
EN 14518
Ventilation for buildings - Chilled beams - Testing and rating of passive chilled beams
2005
EN 1505
Ventilation for buildings - Sheet metal air ducts and fiffings with rectangular cross
section - Dimensions
1997
EN 1506
Ventilation for buildings - Sheet metal air ducts and fittings with circular cross-section
- Dimensions
1997
EN 1507 Ventilation for buildings - Sheet metal air ducts with rectangular section -
Requirements for strength and leakage
2006
EN 15239 Ventilation for buildings - Energy performance of buildings - Guidelines for
inspection of ventilation systems
2007
EN 15242
Ventilation for buildings - Calculation methods for the determination of air flow rates
in buildings including infiltration
2007
EN 15251 Indoor environmental input parameters for design and assessment of energy
performance of buildings addressing indoor air quality, thermal environment, lighting
2007
and acoustics
EN 1751 Ventilation for buildings - Air terminal devices - Aerodynamic testing of dampers and
valves
1998
EN 1886 Ventilation for buildings - Air handling units - Mechanical performance 1998
EN 24185 Measurement of liquid flow in closed conduits - Weighing method
EN 779
Particulate air filters for general ventilation - Determination of the filtration
performance
EN ISO 5167-1
Measurement of fluid flow by means of pressure differential devices inserted in
circular cross-section conduits running full - Part 1: General principles and
requirements
EN 15232 Energy performance of buildings - Impact of Building Automation, Controls and
Building Management
2007
EN 15255 Thermal performance of buildings - Sensible room cooling load calculation - General
criteria and validation procedures
2007
EN ISO 13791 Thermal performance of buildings - Calculation of internal temperatures of a room in
summer without mechanical cooling - General criteria and validation procedures
2004
EN ISO 13792 Thermal performance of buildings - Calculation of internal temperatures of a room in
summer without mechanical cooling - Simplified methods